เรื่อง...ส่วนตัว

ไม่ได้อัพไดหนึ่งอาทิตย์พอดิบพอดี ไม่ขาดไม่เกิน

หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาไม่ว่างเลย เวลาทั้งหมดทุ่มเทให้กับงานและงานอย่างเดียว

บริษัทกำลังยุ่งๆ กับการเตรียมงานสัมมนา แผนกประสานงานอย่างเราก็เลยยุ่งค่อนข้างมาก

และยิ่งตอนนี้ เพื่อนร่วมงานหลายคนกำลังจะลาออกด้วย ทำให้คนที่เหลืออยู่ต้องรับภาระเพิ่มขึ้น

เพื่อนคนหนึ่งที่จะลาออกไปเขาบอกว่าอยากกลับไปทำงานที่ทำให้ตัวเองกระตือรือร้นและรีบๆ มากกว่านี้

อีกคนหนึ่งที่กำลังวางแผนจะลาออกบอกว่า ถ้างานที่ทำอยู่ทำให้เราต้องเหนื่อยมากเกินไป และผู้จัดการไม่ยอมรับความจริงที่เราเสนอ ก็คงต้องไป แต่คนนี้เขาก็จะเรียนต่อโทอยู่แล้ว

อืม...นานาจิตตัง ขึ้นอยู่กับมุมมองของคนจริงๆ

สำหรับเรา ทำงานที่นี่มาสองปีครึ่ง (สิ้นเดือนนี้พอดี) เห็นเพื่อนร่วมงานเดินเข้าเดินออกมานับสิบรายแล้ว เราค่อนข้างรู้สาเหตุของการลาออกของพวกเขามากที่สุด เพราะเรามักจะถามถึงเหตุผลเสมอ เรารับฟังนะและเข้าใจด้วยว่า ชีวิตคนหนึ่งคนต้องก้าวต่อไป ไม่ใช่ย่ำอยู่กับที่

เพื่อนร่วมงานคนแรกที่ลาออกไป เพราะเขาอยากทำงานบริษัทที่มีชื่อเสียงกว่านี้ ก็อย่างว่านะ บริษัทที่ทำอยู่นี้เป็นบริษัทเล็ก (แต่คิดทำงานใหญ่ระดับชื่อเสียงบ้านเมือง)

อีกคนหนึ่งลาออกไปเพราะเงินเดือนที่นี่น้อย (แต่ให้ทำงานอย่างกับว่าจ้าง 2 หมื่น) และเหตุผลหลักคือ การไปเรียนต่อ (ที่นี่ค่อนข้างห้ามการเรียนต่อ) อีกสองคนที่ลาออกไปเป็นแอร์โฮสเตส ตามใฝ่ฝัน อีกคนไปเรียนต่อต่างประเทศ (อันนี้ก็ไม่รู้จะพูดยังไง เพราะเป็นอนาคตของเขา) และอีกคนที่ลาออกไปด้วยเหตุผลของเงินเดือนและต้องการจะเรียนต่ออีกนั่นแหละ

ไม่ใช่บริษัทเราไม่ treat พนักงานนะ แต่เราเองก็รู้สึกตามเขาไปด้วย ให้ทำงานซะเยอะ เงินเดือนนิดเดียว แล้วจะอยู่ไปทำไม

เจ้านายก็อ้างเหตุผลร้อยแปดเรื่องกำไรขาดทุน ไม่ใช่ว่าเราไม่รู้หรอกนะ แต่มันพูดมากอะไรไม่ได้ ก็เลยต้องก้มหน้ารับชะตากรรม

และไม่ใช่เราไม่อยากหางานใหม่นะ เราอยากได้งานใหม่ ที่ support ให้เราเรียนต่อได้ด้วย และที่สำคัญ งานเยอะไม่ว่า ขอเงินดีไว้ก่อน

เราเข้าใจนะว่า บริษัทส่วนใหญ่ไม่อยากให้พนักงานเรียนต่อกันหรอก เพราะเกรงว่าจะเสียมาถึงงานด้วย แต่ถ้าคนๆ นั้นสามารถแบ่งเวลา จัดสรรงานลงตัวได้ ก็ไม่น่าจะห้าม

ตอนเราสมัครงาน เราบอกตรงๆ ไปเลยว่า มี plan ต่อโท แต่ไม่ใช่เมืองนอกหรอก ในไทยนี่ล่ะ และก็ไม่ใช่ปีหน้าเสียหน่อย เพราะต้องขอเก็บเงินก่อน การเรียนโทสมัยนี้ราคาสูงไม่ใช่เล่นเลยทีเดียว

สงสัยรายต่อไปจะเป็นเราหรือเปล่าหนอ....

เริ่มเห็นแววการเปลี่ยนแปลงของตัวเองซะแล้ว....

KimBerrY

Mode: เอนเอียง

 

     Share

<< เป็นแค่ความหวังดีของคนหนึ่งWhat would you do....จะทำอย่างไร >>

Posted on Thu 19 May 2005 10:24


It is easy if...
Sleepless Society...ชมรมคนนอนไม่หลับ
Busy Week
คุณจะทำเช่นไร
What would you do....จะทำอย่างไร
เรื่อง...ส่วนตัว
เป็นแค่ความหวังดีของคนหนึ่ง
เส้นทาง
เพ้อ
The old book shop
มีนัด

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh