พอใจ...กำไรจากการเริ่มต้น

พอใจ...กำไรจากการเริ่มต้น

พอใจ กำไรจากการเริ่มต้น

มีช่างแกะสลักหินคนหนึ่งเป็นคนที่ไม่พอใจในตัวเอง
อยากเป็นโน่นเป็นนี่อยู่ร่ำไป
วันหนึ่งเขาเดินผ่านบ้านเศรษฐีผู้มั่งคั่ง
เห็นภายในบ้านของเศรษฐีมีสมบัติมากมาย
และมีแขกคนสำคัญมาเยี่ยมอยู่บ่อยๆ เขาคิดในใจว่า...

"เศรษฐีคนนี้่ช่างมีอำนาจและบริวารเยอะจริงๆ
ทำยังไงหนอเราถึงจะเป็นอย่างเขาได้"

เหมือนเทวดาดลใจหรือสวรรค์แกล้ง
ทำให้ช่างแกะสลักมีมนต์วิเศษเกิดขึ้นในขณะนั้นทันที
สามารถเสกตัวเองให้เป็นะไรก็ได้ตามใจปรารถนา
วันหนึ่งเขาเห็นข้าราชการคนหนึ่งที่มีบริวารล้อมรอบ
ทุกคนต่างก้มหัวให้กับข้าราชการคนนั้น
ช่างแกะสลักหินจึงเนรมิตตัวเองให้เป็นข้าราชการ

แต่พอเดินไปสักระยะหนึ่ง
เขาก็เห็นว่าคนที่เป็นข้าราชการนั้น
เป็นที่รังเกียจของคนที่อยู่รอบๆ ข้าง
ขณะที่กำลังชื่นชมกับความเป็นข้าราชการอยู่นั้น
เขามองขึ้นไปยังดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงลงมาสู่โลก
ด้วยพลังที่ร้อนแรงและน่าเกรงขาม
ก็ปรารถนาที่จะเป็นดวงอาทิตย์แทน
จึงเนรมิตตัวเองให้เป็นดวงอาทิตย์ในบัดดล

ทว่าขณะกำลังเชยชมความทรงพลังแห่งแสงอาทิตย์อยู่นั้น
ก็มีกลุ่มเมฆลอยมาบดบัง
ทำให้อยากเป็นเมฆขึ้นมา
พร้อมกับเนรมิตตัวเองเป็นก้อนเมฆแทน

พอเนรมิตตัวเองเป็นก้อนเมฆสมใจ
และล่องลอยไปตามที่ใจต้องการ
สักครู่ก็มีลมวูบพัดมาสลายก้อนเมฆนั้น
ความอยากจึงเปลี่ยนไปอยู่ที่ลม
จึงเนรมิตตัวเองให้เป็นลมที่พัดพาทุกสิ่งอย่างตามที่ใจต้องการ

ขณะเป็นลมก็ได้เที่ยวไปพัดสิ่งต่างๆ ตามความพอใจ
แต่อพัดไปถุกสิ่งที่เรียกว่าก้อนหินเข้ากลับมีอาการเฉยๆ
ไม่สะทกสะท้านแต่อย่างใด
ทำให้อยากเป็นก้อนหิน
จึงเนรมิตตัวเองให้เป็นก้อหินในทันทีทันใด

ด้วยความรู้สึกหลงตัวเองในความแข็งแกร่งดั่งหินผา
เขาหลงใหลได้ปลื้มกับความเป็นก้อนหินอยู่สักพัก
ก็มีบางอย่างตอกลงมาที่หินอย่างแรง
เขาคิดว่าอะไรที่มีพลังขนาดที่จะทำใหก้อนหินสั่นสะเทือนได้
พอเห็นเข้าจังๆ ก็รู้ทันทีว่าสิ่งนั้นคือ
"ช่างแกะสลักหิน"

"สติมาปัญญาเกิด สติเตลิดจะเกิดปัญหา"
ช่างแกะสลักหินกลับคืนได้
และปรารถนาที่จะกลับมาเป็นช่างแกะสลักหินตามเดิม
ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
เขาก็ไม่ขวนขวายที่จะเป็นอะไรอีกเลย
นอกจากความเป็นตัวของตัวเอง

พอใจ กำไรจากการเริ่มต้น

ข้อคิดของความพอ

สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราชฯ ตรัสไว้ว่า...
"ความคิดอย่างหนึ่งที่สมควรฝึกให้เกิดขึ้นเป็นประจำ คือ
ความคิดว่า "พอ" คิดให้รู้จัก "พอ"
ผู้รู้จักพอจะเป็นผู้ที่มีความสบายใจ
ส่วนผู้ที่ไม่รู้จักพอจะเป็นผู้ร้อนเร่า
แสวงหาไม่รู้จักหยุดยั้ง
คนรวยที่ไม่รู้จักพอ ก็เป็นคนจนอยู่ตลอดเวลา
คนจนที่รู้จักพอ ก็เป็นคนมั่งมีตลอดเวลา"

ความพอดีและรู้จักประมาณในการใช้ชีวิต
จึงเป็นบริบทอันนำไปสู่ความสุขที่ยิ่งใหญ่ในภายภาคหน้าเสมอ

จาก พอใจสมดุลแห่งความสุข โดย ชุติปัญโญ

พอใจ กำไรจากการเริ่มต้น

พอดี พอเพียง พอใจ
ความสุขของชีวิต

KimBerrY

     Share

<< ครอบครัว Diaryclub...อบอุ่นเสมอโรคแพ้ไม่เป็น >>

Posted on Thu 27 Jan 2011 14:20


ผู้สั่งสมบุญย่อมนำมาซึ่งความสุข
แด่ลมหายใจ
ธรรมะดับกิเลส
หาย... คำสั้น ๆ คำหนึ่ง
โรคแพ้ไม่เป็น
พอใจ...กำไรจากการเริ่มต้น
ครอบครัว Diaryclub...อบอุ่นเสมอ
จะใช้ชีวิตอย่างไรให้เป็นสุขในช่วงปีใหม่และทุกๆ วัน
สุขใจเพราะให้เป็น
บ้าน
ปอดแหก

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

ชอบจัง
รุ่ง   
Sat 29 Jan 2011 21:35 [1]